Eenzame kerst

De rechtbank is een plek waar veel verdrietige kerstverhalen te horen zijn. Advocaten spelen schaamteloos in op het mogelijke kerstgevoel van rechters die moeten beslissen over de hechtenis van hun cliënten. De advocaat van 35-jarige Achmed laat het achterwege. Achmed heeft al zijn ruiten al ingegooid.

 

gevangenis

 

In tranen smeekte Achmed nog geen maand geleden aan de politierechter om hem vrij te laten. ‘Ik heb nog nooit in de gevangenis gezeten’, vertelde hij. Zijn vrouw deed ook een duit in het zakje. Ze vertelde de rechter dat ze geen smoezen meer kende die haar kinderen op school konden vertellen om te verklaren waar hun vader was.

 

Achmed stond juist terecht omdat hij zijn vrouw had mishandeld. Hij was tijdens het onderzoek al twee keer vrijgelaten door de rechter-commissaris maar beide keren weer opgepakt omdat hij zijn vrouw weer te lijf was gegaan.‘Ik heb hem nodig in ons restaurant’, vertelde ze nu. Achmed had eerder aan de rechter verteld dat dat restaurant als een molensteen om zijn nek hing. Hij kon de druk van het ondernemerschap niet aan en zette het op een drinken. Hij beloofde de politierechter niet meer te drinken. De rechter liet hem vrij en stelde de zaak uit tot februari om Achmed de kans te geven te laten zien dat hij die vrijheid aan kon. In de tussentijd moest de reclassering een plan opstellen.

 

eetcafe

 

Maar die kans heeft Achmed niet gepakt. Binnen een week zat Ächmed alweer vast. Hij ging in hun eigen eetcafe zijn echtgenote te lijf. De politieagenten die hem kwam halen bedreigde hij. Rechter Krol kijkt hem aan met een mengeling van boosheid en vermoeidheid. Want moet ik met u, zucht de rechter. Achmed bekent dat hij zijn vrouw in totaal zeven keer heeft mishandeld. Hij wil niet in detail treden. Hij schaamt zich zo dat hij er niet over kan praten. ‘Geef me maar een jaar voorwaardelijk’, zegt Achmed tegen de rechter. ‘Ik zal het nooit meer doen. Ik wil naar mijn kinderen toe‘.

 

Maar zo gemakkelijk komt hij daar niet mee weg. Rechter Krol bladert door het dikke strafblad. Achmed is vaak veroordeeld wegens dronken rijden. ‘Dat is ook alcohol’, zegt de rechter op de zelfde boze toon. Dit hele dossier stinkt naar drank, vervolgt de rechter. Achmed zegt niets. Zijn vrouw zit vlak achter hem op de publieke tribune. Ze is deze keer ook stil. Ze klopt hem wel bemoedigend op zijn schouder.

 

eis

 

Maar de officier van justitie vindt dat voorwaardelijke straffen geen zin meer hebben. Ze eist negen maanden waarvan vijf voorwaardelijk. Dan moet Achmed nog een paar weekjes zitten. De rechter neemt de eis over. Achmed kijkt erg teleurgesteld. ’Tot volgend jaar roept hij verbitterd tegen zijn vrouw wanneer hij door de parketpolitie wordt afgevoerd. Maar hij heeft niet helemaal goed gerekend. De kerstdagen zal hij eenzaam en alleen in zijn Nieuwegeinse cel doorbrengen. Maar drie dagen voor nieuwjaar komt hij vrij. Oudjaar kan hij in familiekring met zijn kinderen vieren. En dan maar hopen dat hij van de champagne af kan blijven. (JS)