Het uitgestelde martelaarschap van Rogier M.

 

foto jurgen

Een vreemd soort wedstrijd tussen krakers en het openbaar ministerie

Door Jurgen Swart

De 32-jarige Rogier is de afgelopen jaren zo vaak in de rechtbank geweest dat hij uit zichzelf rekening houdt met het opstapje voor de tafel van de politierechter. Rogier is het slimme beschaafde gezicht van krakend Utrecht. Hij is afgestudeerd in de praktijk juridisch geschoold en het wandelend pr-bureau van de kraakbeweging die veel vreemde vogels onderdak biedt.

historisch

Rogier schreef geschiedenis door zich bij de historische ontruiming van het pand aan de Wilhelminalaan in Utrecht vast te ketenen. Die ontruiming is een keerpunt in de Nederlandse kraakgeschiedenis. Het was de eerste en voorlopig laatste dat de politie met de nieuwe kraakwet in de hand een pand binnenstormde. Die ontruimingen werden voorlopig afgekeurd door het Gerechtshof. Krakers moesten eerst naar de rechter kunnen, vond dat hof. Treurig voor het openbaar ministerie dat met die nieuwe kraakwet van die eindeloze rechtszaken hoopte af te zijn.

wethouder

Die nieuwe kraakwet leidde tot een vreemd soort wedstrijd tussen krakers en het openbaar ministerie in Utrecht. Want terwijl een arme Utrechtse wethouder nog verklaarde dat hij geen zin had om panden te ontruimen, klopte de politie al op de deur van het voormalig KPN-pand. De krakers reageerden met tomaten en lege flesjes en de politie ging het pand binnen. Dat mocht bij nader inzien allemaal niet maar die krakers zijn er wel uitgehaald en gearresteerd.

anoniem

Het openbaar ministerie in Utrecht komt zo daadkrachtig in de krant. Maar ook voor de krakers biedt deze wet een kans om veel publiciteit te trekken. Rogier wordt vrijgelaten omdat de politie zijn naam kent, maar een anonieme kraker zit tot de zitting nog vast omdat het openbaar ministerie bang is dat hij ervan door gaat. Politierechter L. de Weerd doet niet mee aan wedstrijdjes en laat deze kraker al tijdens de zitting vrij.

simpel

De Utrechtse krakers zijn ondertussen druk bezig hun plekje in de kraakgeschiedenis opeisen. Ze organiseren demonstraties bij de rechtbank en de zalen zitten stampvol sympathisanten die zich verder keurig gedragen. Rogier maakt de hele dag grappen en grollen. Hij eist zelfs zijn sleutel terug. Maar nu kraken strafbaar is, gaat de zitting daar niet over. Kraken is gewoon een strafbaar feit dat heel simpel te bewijzen is. ‘Ze hadden u er misschien niet uit mogen gooien maar u was wel strafbaar’, luidt de redenering van de officier. De officier eist vijf weken cel tegen de anonieme kraker en tachtig uur werken tegen Rogier.

idealen

Rogier maakt meteen duidelijk dat hij niet van plan is om te gaan werken voor de samenleving. Daarop eist de officier veertig dagen cel. Hij biedt Rogier de kans om als eerste kraker het gevang in te draaien voor zijn idealen.

Ook daar voelt rechter De Weerd helemaal niets voor. Deze politierechter doet niet aan martelaars. Verdachten bepalen niet wat voor straf ze krijgen, vindt de rechter. Hij is milder tegenover de krakers omdat de ontruiming ten onrechte was. Hij geeft de zes krakers die zich volgens hem schuldig hebben gemaakt allemaal dezelfde straf. Veertig uur werkstraf. Gelijke monniken gelijke kappen gedrag lijkt ook meer in overeenstemming met de oude krakersidealen.

Rogier kondigt aan dat hij niet zal gaan werken. Hij gaat liever twintig dagen de cel in, belooft hij. Maar eerst gaat hij met zijn hele circus in hoger beroep. (jurgenswart.wordpress.com)

Wie goed doet ?

foto jurgen

Alleenstaande bejaarden zijn populair bij overvallers

Door Jurgen Swart

‘Vijf mannen die een 85-jarige man zwaar gewond in zijn woning achterlaten geen enkele recht op welk medeleven dan ook’. Dat heeft officier Ester Lodder op de van haar bekende ongezouten toon vanaf de eerste dag op ieder verzoek van de advocaten geantwoord. Voor officier Lodder is dit een zaak waar ze al haar professionele woede in kwijt kan. Die overval is ook meer dan gruwelijk.

krant

De buurvrouw van de 85-jarige Versluis deelt een krant met hem. Op maandagochtend doet de ondanks zijn leeftijd zeer kwieke Versluis niet open wanneer de buurvrouw haar krant komt halen. De vrouw schrikt en belt de politie. Ze heeft een sleutel en ze laat de politie binnen.

Binnen schrikken ze nog harder. Versluis ligt rochelend op de grond tussen twee uit elkaar geschoven bedden. Er zijn doeken en plastic zakken om zijn hoofd geboden. Hij ligt twee weken in coma. In de tussentijd doet de politie onderzoek. De zwaar onderkoelde Versluis heeft meer dan 24 uur op de grond gelegen en in die periode is er vanuit het gebied naar de mobiele telefoon van een stiefkleinzoon van de man ge-sms’t.

veelpleger

Die stiefkleinzoon is een 29-jarige voormalig drugsverslaafde veelpleger met de bijnaam Branie. Deze Branie is ooit een keer door zijn vader uit de problemen geholpen. Die vader heeft toen geld geleend van Versluis. Die geldlening heeft blijkbaar magische proporties aangenomen in het drugs verwarde brein van Branie. Hij heeft tegen de andere overvallers gezegd dat er altijd geld te vinden is in de woning van zijn opa. De overvallers zijn ervan overtuigd dat er 75.000 euro te vinden is in de woning van Versluis. Dat idee is nergens op gebaseerd want Versluis is totaal niet vermogend en heeft ook geen zwart geld.

Het is erg zielig voor deze behulpzame man dat zijn goede bedoelingen zo wreed afgestraft worden. Stiefkleinzoon Branie wil zelf ook meedelen wanneer ze succes hebben. De vier mannen gebruiken veel drugs voordat ze op pad gaan. Ze worden door Versluis zelf binnengelaten en gaan vier man sterk woning binnen. Ze mishandelen de bejaarde man afgrijselijk. Ze laten hem voor dood achter.

sms

Op de zitting wil niemand vertellen wie er geslagen heeft. Ze geven allemaal elkaar de schuld. Een van de vier overvallers heeft een sms’je gestuurd naar de tipgever Branie met de tekst: ‘het is niet gelukt’. Daarom hangt stiefkleinzoon ook. Zonder dat sms’je was er weinig tegen hem geweest.

De oude man komt na twee weken bij uit een coma. Zijn vrouw overleeft het niet. De vrouw die in een verpleeghuis woonde en door haar man werd verzorgd, is zo onder de indruk van de verwondingen van haar man dat ze van schrik en verdriet sterft. Versluis zit nu de rest van zijn leven alleen in een verzorgingstehuis.

De officier eist gemiddeld acht jaar cel. Officier Lodder herhaalt hoe populair alleenstaande ouderen op dit moment zijn bij overvallers. De maatschappij moet hard terugslaan vindt Lodder.  De rechtbank legt gemiddeld zeven jaar op. Stiefkleinzoon Branie krijgt drie jaar. (jurgenswart.wordpress.com)

Twee Afghaanse messen

foto jurgen

Een bedreigende situatie die geen bedreiging is

Door Jurgen Swart

´ Ik had de plek waar ik hem met mijn vuurwapen wilde raken al uitgezocht´. Dat schreef een agent  over de dag in de woning van de 41-jarige Albert en zijn gezinnetje. De politieman een ervaren wijkagent had zijn wapen al getrokken.

dochtertje

Albert is een grote logge reus die gezien zijn strafblad nog nooit een vlieg heeft kwaad gedaan. Maar Albert raakte psychisch zwaar in de knoop en hij werd opgesloten in een kliniek. Hij mocht weer naar huis maar haalde tegen alle regels in zijn dochtertje Jeanet van school. Zijn vrouw belde een vriendin en ze probeerden het kindje in veiligheid te brengen. ´Als jij Jeanet aanraakt, krijg je een mes tussen je ribben´, voegde Albert haar toe. Zijn vrouw belde de politie.

politie

Albert zat nog steeds met het mes in zijn handen toen de politie kwam. Hij stond op en liep in de richting van de agent. De wijkagent schrok zo dat hij zijn pistool trok. Hij was ervan overtuigd dat hij moest gaan schieten. Albert vertelt later op de rechtbank dat hij opstond en het mes wilde afgeven. De agent zag in die beweging een stekende beweging. De officier van justitie noemt het bedreiging.

excuses

Op de zitting vertelt Albert dat hij nooit van plan was om zijn vrouw iets aan te doen en die agent al helemaal niet. Hij heeft later nog zijn excuses aangeboden op het bureau. Zijn vrouw heeft haar verhaal later afgezwakt. Maar daar staat tegenover dat de vriendin ook heeft verklaard dat Albert dreigende taal uitsloeg.

De officier acht daarom bewezen dat Albert zijn echtgenote en de agent heeft bedreigd. De officier eiste drie weken voorwaardelijke gevangenisstraf en een verplichte psychiatrische behandeling. Ze noemt het een traumatische dag voor het hele gezin.

vrijspraak

Raadsman Nettenbreijers vraagt vrijspraak. De echtgenote zelf voelde zich helemaal niet bedreigd door Albert, stelt de advocaat. En ook de situatie met de agent is geen bedreiging vindt de raadsman. Hij vraagt bovendien twee messen terug die de politie in beslag had genomen. De officier is daar fel op tegen. ´Met die messen is een misdrijf gepleegd´, betoogt de officier.

De advocaat benadrukt dat deze messen overal te koop zijn en dat ze sentimentele waarde hebben voor Albert. Albert heeft de messen gekregen van zijn broer die in Afghanistan heeft gediend en daarom hebben die messen grote waarde vertelde de advocaat.

juridisch

Rechter Vermeulen acht de bedreiging van de echtgenote wel bewezen. Daarom legt de rechter twee weken voorwaardelijk op. Maar de rechter spreekt Albert vrij van het bedreigen van de agent. Hoewel ook de rechter moet toegeven dat de situatie zeer bedreigend moet zijn geweest. Maar dit is juridisch geen bedreiging, oordeelt de rechter. En door deze vrijspraak zijn de messen bij geen enkel misdrijf gebruikt. En Albert krijgt ze gewoon terug. (jurgenswart.wordpress.com)

Twee keer levenslang

Hoewel iedereen in de rechtszaal al weet dat de voordeur niet open zal gaan, is het toch erg spannend om Lenard en Cartney met getrokken pistool in de richting van een huis te zien lopen. Deze beelden van een beveiligingscamera zijn al uitgezonden in Opsporing Verzocht, maar de aanwezigheid van de twee hoofdrolspelers in de rechtszaal voegt veel toe. De bewoners van het huis doen niet open. Die mensen weten op dat moment zelf nog niet hoeveel geluk ze hebben, want Lenard en Cartney hebben een week eerder iemand vermoord.

vrij

Lenard kon op dat moment theoretisch eigenlijk niet eens vrij zijn, want in 2003 was hij tot negen jaar cel veroordeeld. Maar dan kom je na zes jaar vrij. En dan ga je samen met een vriend in Utrecht cocaïne kopen en dan neem je een pistool mee. In Utrecht pikken Cartney en Lenard in hun huurauto twee dealers op. Ze willen echter niet betalen. Een van de dealers vlucht weg. De andere dealer maakt ruzie en gaat er vandoor met de autosleutels. Cartney en Lenard achterhalen hem, trappen en slaan hem tegen de grond en Lenard schiet hem vervolgens dood.

Cartney wordt opgespoord via de huurauto en het pistool dat ze hebben verkocht. In de cel verkletst hij zich. Justitie luistert hem af en hij vertelt dat hij voor iemand anders zit. En zo wordt Lenard ook opgepakt.

document

Dat afluisteren heeft een hoop juridisch gedoe tot gevolg. Er ontbreekt namelijk een document. De officier had een schriftelijk bevel moeten geven. Er is wel een machtiging van de onderzoeksrechter. Dus er is niet veel aan de hand. Het is een administratief foutje vindt officier Van Veghel waar verder niet te moeilijk over moet worden gedaan. De officier eist levenslang.

De advocaten grijpen een van de weinige strohalmen waar ze zich aan vast kunnen houden in deze zaak. Zijn advocaat betoogt dat Lenard nooit opgespoord was, wanneer er niet was afgeluisterd. Hij wil nog een keer getuigen horen. De rechtbank wijst dat af. De advocaten wraken de rechtbank en dat wordt tot ieders verrassing toegewezen. De hele zaak moet over.

levenslang

Nieuwe rechters wijzen het verzoek van de advocaten toe. De officier die het foutje heeft gemaakt, moet persoonlijk worden verhoord. Die officier vertelt dat ze dacht dat ze het bevel wel had gegeven. De zittingsofficier vertelt dat hij door dit uitstel een half jaar na heeft kunnen denken, maar dat hij geen reden ziet om milder te zijn. Hij eist voor de tweede keer levenslang.

De rechtbank noemt het een begrijpelijke eis. De rechters vinden ook dat de twee verdachten niet geschaad zijn door het foutje van de officier. Ook de rechters denken dat Lenard een groot gevaar is voor de samenleving. Maar levenslang vinden ze te lang voor de pas 27-jarige Lenard. Hij krijgt dertig jaar en dat houdt dat men over twintig jaar eens gaat kijken of we al met hem aan de slag kunnen en of hij zijn vrijheid dan wel aan kan. Cartney krijgt zestien jaar.

lees ook:

7 mei 2012 Drie keer levenslang

Foutje Bedankt

In de week waarin Lucia de B. het nieuws beheerste, ging ook de zaak de mist in tegen de 40-jarige Mohammed I. die twee achtereenvolgende vriendinnen zou hebben mishandeld. Er ging iets mis met het uitbrengen van de dagvaarding. Dat gebeurt niet zo vaak meer. De glorieuze jaren voor de advocatuur waarin de ene zaak na de andere sneuvelde omdat er kleinigheden mis waren met de dagvaarding liggen ver achter ons. Dat is allemaal dichtgetimmerd. Op dit moment mag een officier zelfs na het pleidooi van de advocaat nog veranderingen aanbrengen in de dagvaarding. Dat betekent eigenlijk dat de advocaat die een foutje ziet het best zijn mond kan houden in de hoop dat de rechter het ook ziet en zaak naar de prullenbank verwijst.

Op dit moment loopt erin Utrecht een moordzaak waarin levenslang is geëist. De verdachten zijn afgeluisterd en een bevel daartoe ontbrak. Volgens de officier is dat een klein administratief foutje waaraan geen gevolgen hoeven te worden verbonden. Meestal wordt er in dit soort gevallen strafvermindering toegepast. Dat kan nog een leuk klusje worden voor de rechters. Hoe haal je twee jaar af van levenslang?

Zo erg is het allemaal niet bij Mohammed. Zijn eerste ex vertelde dat ze tijdens haar zwangerschap door Mohammed in de buik was getrapt. De volgende ex zou zelfs met een deegroller op haar hoofd zijn geslagen. De zaak werd onderzocht en de officier besloot dat Mohammed voor de rechter moest verschijnen.  Op dat moment moet een verdachte een berichtje krijgen dat hij wordt vervolgd of er moet binnen twee maanden een dagvaarding op de mat liggen.

De officier liet die termijn verlopen. Dat was nog niet zo erg. De officier kreeg van de rechtbank een nieuwe en laatste termijn. Binnen twee dagen moest er een nu echt een dagvaarding worden betekend. Dat lukte eigenlijk ook wel. Binnen twee maanden stond er een postbode met een aangetekende brief bij Mohammed voor de deur. Maar vreemd genoeg was Mohammed niet thuis en haalde hij die post niet op. Dat is op zich geen probleem. De dagvaarding kan betekend worden in de rechtbank en dan kan de zaak voorkomen. Maar precies op het moment dat de brief in het postkantoor lag, verliep de termijn. 

In die periode had het openbaar ministerie verlening kunnen aanvragen. Maar nu de termijn is verlopen, is dat dodelijk. Raadsman Harrold Veen staat al glunderend op de gang. Hij heeft in de rekestenkamer deze zaak eigenlijk al gewonnen. De officier vroeg daar een nieuwe termijn. Die kreeg de officier niet want dat mag maar een keer. Nu in de rechtbank eist Veen dat de officier niet ontvankelijk wordt verklaard.

De officier doet nog haar best ze heeft een leuk verhaal. Ze betoogt dat het openbaar ministerie zijn best heeft gedaan en dat Mohammed de boel heeft gesaboteerd door zijn post niet op te halen. Daar heeft ze natuurlijk helemaal gelijk in. Maar het openbaar ministerie had er beter op kunnen anticiperen dat Mohammed zo slim zou zijn. De rechters geven de advocaat gelijk, Mohammed ontspringt de dans. Een schrale troost voor de slachtoffers is dat we mannen die hun vrouw slaan, meestal snel weer terugzien in de rechtbank.