De gasflessen van de visboer

Arie is een grote kale man ergens een stukje in de vijftig van het type niet praten maar werken. Hij is een alternatieve visboer met een grote gouden oorring in zijn linkeroor. Hij moet of hij wil eigenlijk voorkomen omdat hij een boete van 1500 euro heeft gehad. En dat is heel veel geld vindt Arie. Hij wil graag aan de rechter uitleggen dat hij een fatsoenlijk mens is.

Hij gaat samen met zijn vrouw in het verdachtenbankje zitten. Dat vertedert direct. Maar het is Arie die praat. Al probeert zijn vrouw direct de schade te bepreken door op te merken dat Arie heel zenuwachtig is. Thuis luisteren ze waarschijnlijk al jaren niet meer naar hem. Maar dit is de rechtbank en de officier en de rechter nemen hem zeker serieus.

Arie heeft een boete thuisgestuurd gekregen omdat hij zes gasflessen had opgeslagen op een plek waar iemand anders erbij kon. Dat mag niet want gasflessen kunnen ontploffen en daar krijg je Enschedese toestanden van. Arie blijkt al jaren in de slag met de controledienst over de opslag van die gasflessen. Hij heeft brieven van twee jaar geleden meegenomen naar de zitting. Toen al schreef hij met een politieman die inmiddels vertrokken is over de opslag. Op advies van deze ambtenaar heeft hij een metalen bekisting gemaakt waarin hij de flessen heeft opgeslagen. Arie heeft foto’s van de opslag meegenomen. Daarna is er nog een andere ambtenaar van de controledienst geweest die er ook geen moeite mee had. Toen kwam er een derde ambtenaar en die slingerde hem op de bon.

Dat is terecht vindt ook Arie toe. Na al die jaren begrijpt hij ook dat zijn metalen bekisting niet is toegestaan. Volgens de precieze interpretatie van de wet is zijn opslag niet in orde. Maar Arie voelt zich wel heel erg op het verkeerde been gezet door de controleurs van de inspectie. Hij vraagt daarom clementie. Ik ben hier nog nooit eerder geweest zegt hij tegen de rechter. Maar het recht moet zijn loop hebben, voegt hij daaraan toe. Het klinkt alsof het vrijspraak terecht zou zijn.

De officier van justitie bij deze economische politierechter die draait zijn standaardriedel af. Deze officier ziet dagelijks tientallen verdachten die zich aan een van de vele duizenden onbenullige regeltjes in dit land hebben overtreden. Meestal wordt een eerste overtreding grotendeels voorwaardelijk afgedaan. Arie wordt er niet van beschuldigd dat hij expres de regels heeft overtreden, maar het feit dat die flessen daar niet goed stonden is al wel goed voor een boete. Maar ik twijfel, zegt de officier. En bij twijfel moet ook deze economische officier net als een echte officier vrijspraak vragen en dat doet hij ook. De rechter is het ermee eens. Hij schrapt de boete. En zo is het een winstgevend dagje.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *