Categorie archief: rechtbank

Viagra-mannetjes

Mijn cliënt verdient ongeveer 8000 euro per maand vertelt advocaat A. Vingerling over de persoonlijke omstandigheden van de 42-jarige Raymond. De persoonlijke omstandigheden is een vast onderdeel van iedere rechtszaak. Verdachten kunnen aangeven dat er persoonlijke redenen zijn waarom ze bijvoorbeeld niet naar de gevangenis hoeven.

vermogen

8000 euro is een vermogen in de rechtbank. Wanneer er over zulke bedragen wordt gesproken zijn het meestal onoverkomelijke schulden. Veel criminelen zullen het misschien wel binnen krijgen, maar zeker verzwijgen in de rechtbank. Vingerling heeft er zijn bedoelingen mee om dit niet te verzwijgen. Hij wil de rechtbank duidelijk maken dat Raymond best een hoge geldboete kan betalen in plaats van de werkstraf die de officier van justitie net heeft geëist. Raymond is er zelf niet, want hij woont in Dubai en hij is piloot. Raymond kon volgens Vingerling geen vrij krijgen.

kind

De officier van justitie had al eerder opgemerkt dat Raymond een grote behoefte heeft aan grote hoeveelheden geld. Waarschijnlijk omdat hij ergens een kind heeft waarvan zijn vrouw niets weet, suggereert de officier. Raymond heeft een jaar lang briefjes vervalst aan het UWV waardoor hij een jaar lang een niet onaanzienlijke WW-uitkering kreeg terwijl hij al lang weer vloog. Daarnaast handelde Raymond volgens de officier samen met Jerry en Dino op grote schaal in viagra.

Die namaakviagra kwam uit India. De handel begon klein begonnen maar Roelof en Jerry pakten de zaken al snel groots aan. Elke week een advertentie in de Telegraaf. Ze stuurden de pillen op per post en lieten TNT het geld incasseren. Dat is handig voor justitie want TNT heeft uitgerekende dat er in twee jaar tijd, met post voor twee ton is verstuurd. Daarnaast vond er nog allerlei handel plaats op schimmige parkeerplaatsen. Jerry werd er bijna een bekende Nederlander door. Een van de talloze Nederlandse undercoverjournalisten kocht pillen bij hem en Jerry kwam op tv. Niet leuk vond hij. Toen Jerry toen kort daarna ook nog telefonisch werd bedreigd, wilde hij uit de schijnwerpers.

parkeerplaatsen

Leo kende de 29-jarige Dino uit de sportschool. Dino nam de handel op de parkeerplaatsen over. Maar binnen een half jaar greep de FIOD in. Dino en Jerry zijn wel naar de zitting gekomen. Dino kreeg 2200 euro per maand van Raymond tegen wie hij erg op keek. Hij kon zich niet voorstellen dat Raymond zich met iets illegaals bezig hield. Toen hij daar eenmaal achter was, leverde hij subiet alles in bij de politie. Gevaarlijk en economisch ontwrichtend noemt de officier deze handel. Niemand weet wat er in die pillen zit. Geen van de drie mannen had ook enig besef van de medicijnen.

De officier eist werkstraffen en voorwaardelijke gevangenisstraffen. Omdat deze zaak zoals gewoonlijk jarenlang bij een fraudeofficier in de la heeft gelegen, kan ze niet meer eisen. Het heeft bijna vier jaar geduurd. Dat heeft Jerry de kans gegeven om zijn zaken met de belastingdienst te regelen en aangifte te doen. De officier prijst hem daarvoor. De rechtbank neemt de werkstraffen over. Raymond moet 210 uur aan de slag. Daar verdient hij helemaal niets mee. Dat lijkt een hele juiste straf.

lees ook:

12 april 2012 Viagramannetje krijgt korting van de rechtbank

29 maart 2012 Viagramannetjes moeten dokken

 

Het uitgestelde martelaarschap van Rogier M.

 

foto jurgen

Een vreemd soort wedstrijd tussen krakers en het openbaar ministerie

Door Jurgen Swart

De 32-jarige Rogier is de afgelopen jaren zo vaak in de rechtbank geweest dat hij uit zichzelf rekening houdt met het opstapje voor de tafel van de politierechter. Rogier is het slimme beschaafde gezicht van krakend Utrecht. Hij is afgestudeerd in de praktijk juridisch geschoold en het wandelend pr-bureau van de kraakbeweging die veel vreemde vogels onderdak biedt.

historisch

Rogier schreef geschiedenis door zich bij de historische ontruiming van het pand aan de Wilhelminalaan in Utrecht vast te ketenen. Die ontruiming is een keerpunt in de Nederlandse kraakgeschiedenis. Het was de eerste en voorlopig laatste dat de politie met de nieuwe kraakwet in de hand een pand binnenstormde. Die ontruimingen werden voorlopig afgekeurd door het Gerechtshof. Krakers moesten eerst naar de rechter kunnen, vond dat hof. Treurig voor het openbaar ministerie dat met die nieuwe kraakwet van die eindeloze rechtszaken hoopte af te zijn.

wethouder

Die nieuwe kraakwet leidde tot een vreemd soort wedstrijd tussen krakers en het openbaar ministerie in Utrecht. Want terwijl een arme Utrechtse wethouder nog verklaarde dat hij geen zin had om panden te ontruimen, klopte de politie al op de deur van het voormalig KPN-pand. De krakers reageerden met tomaten en lege flesjes en de politie ging het pand binnen. Dat mocht bij nader inzien allemaal niet maar die krakers zijn er wel uitgehaald en gearresteerd.

anoniem

Het openbaar ministerie in Utrecht komt zo daadkrachtig in de krant. Maar ook voor de krakers biedt deze wet een kans om veel publiciteit te trekken. Rogier wordt vrijgelaten omdat de politie zijn naam kent, maar een anonieme kraker zit tot de zitting nog vast omdat het openbaar ministerie bang is dat hij ervan door gaat. Politierechter L. de Weerd doet niet mee aan wedstrijdjes en laat deze kraker al tijdens de zitting vrij.

simpel

De Utrechtse krakers zijn ondertussen druk bezig hun plekje in de kraakgeschiedenis opeisen. Ze organiseren demonstraties bij de rechtbank en de zalen zitten stampvol sympathisanten die zich verder keurig gedragen. Rogier maakt de hele dag grappen en grollen. Hij eist zelfs zijn sleutel terug. Maar nu kraken strafbaar is, gaat de zitting daar niet over. Kraken is gewoon een strafbaar feit dat heel simpel te bewijzen is. ‘Ze hadden u er misschien niet uit mogen gooien maar u was wel strafbaar’, luidt de redenering van de officier. De officier eist vijf weken cel tegen de anonieme kraker en tachtig uur werken tegen Rogier.

idealen

Rogier maakt meteen duidelijk dat hij niet van plan is om te gaan werken voor de samenleving. Daarop eist de officier veertig dagen cel. Hij biedt Rogier de kans om als eerste kraker het gevang in te draaien voor zijn idealen.

Ook daar voelt rechter De Weerd helemaal niets voor. Deze politierechter doet niet aan martelaars. Verdachten bepalen niet wat voor straf ze krijgen, vindt de rechter. Hij is milder tegenover de krakers omdat de ontruiming ten onrechte was. Hij geeft de zes krakers die zich volgens hem schuldig hebben gemaakt allemaal dezelfde straf. Veertig uur werkstraf. Gelijke monniken gelijke kappen gedrag lijkt ook meer in overeenstemming met de oude krakersidealen.

Rogier kondigt aan dat hij niet zal gaan werken. Hij gaat liever twintig dagen de cel in, belooft hij. Maar eerst gaat hij met zijn hele circus in hoger beroep. (jurgenswart.wordpress.com)

Wie goed doet ?

foto jurgen

Alleenstaande bejaarden zijn populair bij overvallers

Door Jurgen Swart

‘Vijf mannen die een 85-jarige man zwaar gewond in zijn woning achterlaten geen enkele recht op welk medeleven dan ook’. Dat heeft officier Ester Lodder op de van haar bekende ongezouten toon vanaf de eerste dag op ieder verzoek van de advocaten geantwoord. Voor officier Lodder is dit een zaak waar ze al haar professionele woede in kwijt kan. Die overval is ook meer dan gruwelijk.

krant

De buurvrouw van de 85-jarige Versluis deelt een krant met hem. Op maandagochtend doet de ondanks zijn leeftijd zeer kwieke Versluis niet open wanneer de buurvrouw haar krant komt halen. De vrouw schrikt en belt de politie. Ze heeft een sleutel en ze laat de politie binnen.

Binnen schrikken ze nog harder. Versluis ligt rochelend op de grond tussen twee uit elkaar geschoven bedden. Er zijn doeken en plastic zakken om zijn hoofd geboden. Hij ligt twee weken in coma. In de tussentijd doet de politie onderzoek. De zwaar onderkoelde Versluis heeft meer dan 24 uur op de grond gelegen en in die periode is er vanuit het gebied naar de mobiele telefoon van een stiefkleinzoon van de man ge-sms’t.

veelpleger

Die stiefkleinzoon is een 29-jarige voormalig drugsverslaafde veelpleger met de bijnaam Branie. Deze Branie is ooit een keer door zijn vader uit de problemen geholpen. Die vader heeft toen geld geleend van Versluis. Die geldlening heeft blijkbaar magische proporties aangenomen in het drugs verwarde brein van Branie. Hij heeft tegen de andere overvallers gezegd dat er altijd geld te vinden is in de woning van zijn opa. De overvallers zijn ervan overtuigd dat er 75.000 euro te vinden is in de woning van Versluis. Dat idee is nergens op gebaseerd want Versluis is totaal niet vermogend en heeft ook geen zwart geld.

Het is erg zielig voor deze behulpzame man dat zijn goede bedoelingen zo wreed afgestraft worden. Stiefkleinzoon Branie wil zelf ook meedelen wanneer ze succes hebben. De vier mannen gebruiken veel drugs voordat ze op pad gaan. Ze worden door Versluis zelf binnengelaten en gaan vier man sterk woning binnen. Ze mishandelen de bejaarde man afgrijselijk. Ze laten hem voor dood achter.

sms

Op de zitting wil niemand vertellen wie er geslagen heeft. Ze geven allemaal elkaar de schuld. Een van de vier overvallers heeft een sms’je gestuurd naar de tipgever Branie met de tekst: ‘het is niet gelukt’. Daarom hangt stiefkleinzoon ook. Zonder dat sms’je was er weinig tegen hem geweest.

De oude man komt na twee weken bij uit een coma. Zijn vrouw overleeft het niet. De vrouw die in een verpleeghuis woonde en door haar man werd verzorgd, is zo onder de indruk van de verwondingen van haar man dat ze van schrik en verdriet sterft. Versluis zit nu de rest van zijn leven alleen in een verzorgingstehuis.

De officier eist gemiddeld acht jaar cel. Officier Lodder herhaalt hoe populair alleenstaande ouderen op dit moment zijn bij overvallers. De maatschappij moet hard terugslaan vindt Lodder.  De rechtbank legt gemiddeld zeven jaar op. Stiefkleinzoon Branie krijgt drie jaar. (jurgenswart.wordpress.com)

Twee Afghaanse messen

foto jurgen

Een bedreigende situatie die geen bedreiging is

Door Jurgen Swart

´ Ik had de plek waar ik hem met mijn vuurwapen wilde raken al uitgezocht´. Dat schreef een agent  over de dag in de woning van de 41-jarige Albert en zijn gezinnetje. De politieman een ervaren wijkagent had zijn wapen al getrokken.

dochtertje

Albert is een grote logge reus die gezien zijn strafblad nog nooit een vlieg heeft kwaad gedaan. Maar Albert raakte psychisch zwaar in de knoop en hij werd opgesloten in een kliniek. Hij mocht weer naar huis maar haalde tegen alle regels in zijn dochtertje Jeanet van school. Zijn vrouw belde een vriendin en ze probeerden het kindje in veiligheid te brengen. ´Als jij Jeanet aanraakt, krijg je een mes tussen je ribben´, voegde Albert haar toe. Zijn vrouw belde de politie.

politie

Albert zat nog steeds met het mes in zijn handen toen de politie kwam. Hij stond op en liep in de richting van de agent. De wijkagent schrok zo dat hij zijn pistool trok. Hij was ervan overtuigd dat hij moest gaan schieten. Albert vertelt later op de rechtbank dat hij opstond en het mes wilde afgeven. De agent zag in die beweging een stekende beweging. De officier van justitie noemt het bedreiging.

excuses

Op de zitting vertelt Albert dat hij nooit van plan was om zijn vrouw iets aan te doen en die agent al helemaal niet. Hij heeft later nog zijn excuses aangeboden op het bureau. Zijn vrouw heeft haar verhaal later afgezwakt. Maar daar staat tegenover dat de vriendin ook heeft verklaard dat Albert dreigende taal uitsloeg.

De officier acht daarom bewezen dat Albert zijn echtgenote en de agent heeft bedreigd. De officier eiste drie weken voorwaardelijke gevangenisstraf en een verplichte psychiatrische behandeling. Ze noemt het een traumatische dag voor het hele gezin.

vrijspraak

Raadsman Nettenbreijers vraagt vrijspraak. De echtgenote zelf voelde zich helemaal niet bedreigd door Albert, stelt de advocaat. En ook de situatie met de agent is geen bedreiging vindt de raadsman. Hij vraagt bovendien twee messen terug die de politie in beslag had genomen. De officier is daar fel op tegen. ´Met die messen is een misdrijf gepleegd´, betoogt de officier.

De advocaat benadrukt dat deze messen overal te koop zijn en dat ze sentimentele waarde hebben voor Albert. Albert heeft de messen gekregen van zijn broer die in Afghanistan heeft gediend en daarom hebben die messen grote waarde vertelde de advocaat.

juridisch

Rechter Vermeulen acht de bedreiging van de echtgenote wel bewezen. Daarom legt de rechter twee weken voorwaardelijk op. Maar de rechter spreekt Albert vrij van het bedreigen van de agent. Hoewel ook de rechter moet toegeven dat de situatie zeer bedreigend moet zijn geweest. Maar dit is juridisch geen bedreiging, oordeelt de rechter. En door deze vrijspraak zijn de messen bij geen enkel misdrijf gebruikt. En Albert krijgt ze gewoon terug. (jurgenswart.wordpress.com)

Een ingecalculeerd bedrijfsrisico

RB_UTRECHT_reasonably_small‘Hij schoot eerst en het was hij of ik. Ik wist dat hij een knettergekke huurmoordenaar was, vertelt de 52-jarige Walter aan de rechtbank. Walter leeft volgens de reclassering in de hogere regionen van de criminaliteit. Hij heeft voor dit leven gekozen en aanvaardt de consequentie, vervolgt het reclasseringsrapport.

Balkan

Walter vertelt zelf dat hij van een WAO-uitkering leeft en voor zijn stichting regelmatig naar de Balkan reist. Wat hij daar doet, wordt niet echt duidelijk. Zijn strafblad staat vol met wapenhandel en geweld. Walter heeft direct bekend en dat is al enige tijd gelden. De foto´s van plaats delict die op grote schermen worden geprojecteerd bieden een zomerse aanblik. De kant van de weg staat vol met bloemen.

sneeuw

Bij reconstructie die ook gefilmd is, ligt er sneeuw. De beelden van de reconstructie zijn ronduit bizar beangstigend echt. Walter doet voor de politie de dodelijke schietpartij nog eens precies na. De kijker ziet aan de schutter dat het echt zo gegaan is. Dit is veel echter en schokkender dan de acteurs van Opsporing Verzocht. Walter schiet veertien keer. Hij raakt slachtoffer Mano die wel wordt gespeeld door een agent acht keer. Walter schiet Mano die al geraakt is nog een keer van heel dichtbij door het hoofd. Zo schiet je nog geen beest af, zeggen de getuigen. Getuigen zijn er veel. Vlakbij is een druk winkelcentrum. Ze vinden ook allemaal dat Walter erg koel opereerde.

bang

Walter is ondanks zijn hoge positie in de misdaad wel erg opzichtig uit de band gesprongen. Maar volgens getuigen uit zijn eigen omgeving was Walter doodsbang voor Mano. Mano kwam en dat bevestigt ook diens eigen familie een keer per maand naar de woonplaats van Walter om hem bang te maken. Toen Walter zijn bejaarde vader opzocht in het bejaardentehuis in een andere plaats stond Mano daar in de tuin. Walter liet gepantserd glas aanbrengen in zijn woning.

bivakmutsen

Toen Walter Mano op een ochtend tegen kwam, zette hij de achtervolging in. Dat is een zwak punt in zijn verdediging. Hij wil vrijspraak omdat hij uit noodweer gehandeld zou hebben, maar daar krijgt zijn advocaat nog een hele klus aan. Na de schietpartij belt Walter zelf 112. Daarna houdt de ervaren rot drie weken zijn mond. Als blijkt dat er een pistool is bivakmutsen tie-wraps zijn gevonden in de auto, begint hij te praten. Volgens advocaat Jan Hein Kuijpers was de auto van Mano zo volgestouwd dat hij van plan was twee mensen te vermoorden en spoorloos te laten verdwijnen.

schulden

De rechters willen natuurlijk wel graag weten wat er speelde. Mano heeft aan zijn familie verteld dat hij in de cel heeft gezeten voor Walter en daar 35.000 euro voor wil hebben. Walter wil dat niet betalen. Volgens Walter klopt dat niet. Ik betaal mijn schulden altijd zegt hij tegen de rechters. Maar hij heeft een zwak verhaal in de ogen van de officier.

Walter hangt zijn hele verdediging op aan het pistool dat in de auto van zijn slachtoffer is gevonden. Mano heeft eerst uit de auto geschoten, zegt hij. De officier van justitie gelooft daar niets van. De officier eist gewoon vijftien jaar wegens moord. Een koelbloedige en doeltreffende executie, stelt officier Van Veghel vast. Raadsman Jan Hein Kuijpers is boos over zo’n eis. Dit is overduidelijk noodweer vindt hij. (anderverhalenuitderechtbank.nl)

De gewoonste zaak van de wereld

 

 

 

 

 

 

 

Erik heeft nog nooit een proeftijd serieus genomen

Door Jurgen Swart

Ik kan niet zo goed over dat soort dingen praten als er zoveel vreemde mensen in de zaal bij zijn. De 41-jarige Erik die er geen moeite mee heeft om zich in het openbaar af te trekken, kan daar niet over praten omdat er toevallig een paar mensen in de zaal zitten waar hij moet terechtstaan. Terwijl het een heel klein groepje is. In de zaal zit een advocaat die op de volgende zaak zit te wachten, een journalist, twee justitiemedewerksters en drie studenten. U heeft nog geluk, antwoordt politierechter Den Otter soms zitten er hele schoolklassen.

openbaarheid

Den Otter is niet van plan om de deuren te sluiten voor het publiek om het Erik meer naar de zin te maken, voegt hij eraan toen. ‘De openbaarheid in is ook in zedenzaken een groot goed’, stelt de rechter. Het komt erop neer dat het slachtoffer en de rest van Nederland in de krant moeten kunnen lezen wat er met die man is gebeurd die met zijn broek op zijn knieën op een bankje zat. En daarnaast is het een extra waarschuwing voor mannen zoals Erik dat ze het risico lopen om heel herkenbaar in de krant te komen.

vergeten

Erik vindt het niet leuk. Hij is een stukadoor met twee kinderen en hij herinnert zich niet veel. Zijn slachtoffer is de aanblik nog lang niet vergeten. Ze liet haar hond uit in een park. Erik zat op het bankje en trok zich af of dat de gewoonste zaak van de wereld is. Toen ze de tweede keer langs kwam, zocht hij oogcontact. De vrouw spoort een agent op in het park. Die is gelukkig snel ter plekke en treft Erik aan hem was zwaar onder invloed van coke. Hij had het poeder nog onder zijn neus zitten, noteert de agent in zijn proces-verbaal.

harddrugs

Erik raakt regelmatig psychisch de kluts kwijt. Vervolgens grijpt hij naar de harddrugs en daarna laat hij zijn broek in het openbaar zakken. Hij is al drie keer bij de rechter geweest vanwege exhibitionisme. Hij liep zelfs in een proeftijd van zes weken voorwaardelijk. Hij moet eigenlijk zes weken de cel in. Dat beseft hij en daarom heeft hij goed meegewerkt met de hulpverlening. De reclassering stelt dat Eriks drugsgebruik als eerste aangepakt moet worden.

De officier van justitie is boos. Er hadden ook kinderen langs kunnen komen, zegt de officier. Ze eist opnieuw zes weken voorwaardelijk. En de officier vind het niet nodig dat Erik die voorwaardelijke straf gaat uitzitten, maar ze eist daarvoor wel 84 uur werkstraf. Dat valt Erik vreemd genoeg een beetje tegen. Hij heeft niet zijn best gedaan met de reclassering om vervolgens een werkstraf te moeten doen, vertelt hij.

voorwaardelijk

Hoe brutaal kun je zijn. Maar de rechter gaat erin mee. Hij legt zes weken voorwaardelijk op, schrapt de werkstraf en verlengt alleen de proeftijd. De politierechter vindt dat wel lastig want die vorige rechter heeft natuurlijk ook al aangegeven dat het een allerlaatste waarschuwing was. Maar daar trekt deze rechter zich toch niets van aan. Dat getuigt van erg veel vertrouwen in Erik die nog nooit een proeftijd serieus heeft genomen. (jurgenswart.wordpress.com)

Enkele Reis Utrecht Tripoli

De 28-jarige Achmed is na een jarenlange tournee langs vrijwel alle rechtbanken en gerechtshoven in Nederland nu voor het eerst bij de rechtbank in Utrecht aanbeland. Bij de vreemdelingenrechter doet hij een allerlaatste wanhopige poging om zijn verblijf in Nederland een tijdje te rekken. Hij wil nog een juridische procedure voeren bij de Hoge Raad in Den Haag. Hij denkt dat dat vanuit Libië niet mogelijk is.

cassatie

De overheid wil hem zo snel mogelijk zien vetrekken. Morgen moet hij op het vliegtuig naar Tripoli vindt de minister. Achmed kwam hier in 2003 en pleegde toen direct al diefstallen die ernstig genoeg waren voor een uitzetting. Hij moest het land uit en werd opgesloten op Schiphol. Daar stak hij zijn cel in brand. Die brand die volgde, kostte elf mensen het leven. Achmed werd in hoger beroep alleen veroordeeld voor de brand en niet voor de gruwelijke gevolgen. Hij kreeg anderhalf jaar cel. Die straf heeft hij al uitgezeten. Maar hij wil blijven. Hij grijpt nu zijn laatste strohalm en dat is cassatie bij de Hoge Raad in Den Haag. Maar de vreemdelingendienst is hem natuurlijk heel erg zat.

Schipholbrand

De zaak komt toevallig in Utrecht terecht. Vreemdelingenzaken dienen allemaal in naam in Den Haag maar omdat het daar veel te druk wordt, krijgt iedere rechtbank zijn deel. Er worden per week tientallen vreemdelingen via Utrecht het land uitgezet. Dat gaat normaal razendsnel. Maar voor deze zaak neemt rechter Verburg veel tijd. Achmed mag uitgebreid bepleiten dat hij in Libië gevaar loopt en dat zijn vriendin niet mee kan naar Libië. Achmed vindt dat hij net als de andere slachtoffers van de Schipholbrand in Nederland zou mogen blijven.

brandstichter

De vertegenwoordiger van de IND staat merkbaar onder grote druk. Dit is politiek belangrijk. Er zijn twee ministers opgestapt om deze zaak. En het is natuurlijk niet de bedoeling dat iedereen zijn cel in brand gaat steken om hier te kunnen blijven. De vertegenwoordiger geeft aan dat de verdachte zich niet als slachtoffer van de brand mag beschouwen. Hij is juist de brandstichter.

vriendin

De IND wijst er verder op dat Achmed al misdrijven pleegde toen hij nog maar net in Nederland was. Dat hij pas na die misdrijven met zijn vriendin heeft aangepapt en dat hij er daarom geen beroep op kan doen dat zijn vriendin in Nederland woont. Ook vindt de IND dat Achmed veilig vanuit Libië zijn rechtszaak kan voeren. Een veroordeelde hoeft daar helemaal niet bij te zijn.

keihard oordeel

Achmed doet in zijn laatste woord nog een dringend beroep op de rechter. Hij is echt geen gevaar voor de Nederlandse staat, zegt hij. Maar het was zinloos. Rechter Verburg was de laatste in een lange serie Nederlandse rechters die hem het laatste woord hebben gegeven. De rechter die de hele zitting uiterste vriendelijk tegen Achmed is geweest, komt met een keihard oordeel. Achmed is in ieder geval wel een gevaar voor de openbare orde. De IND krijgt alle punten gelijk. Achmed moet al zijn rechtszaken vanaf nu uit het buitenland voeren, want vanaf morgen woont hij in Tripoli. (jurgenswart.wordpress.com)

Zwijgen kost 15 jaar

 

UTRECHT – Verdachten mogen zwijgen in de rechtbank. Maar tegenwoordig zwijgen ze ook steeds vaker tegen de hulpverleners al dan niet op advies van hun advocaat. Want die vriendelijke pratende hulpverleners kunnen tbs adviseren. En tbs betekent zomaar levenslang. En wie weet wat het in de toekomst betekent. Voor sommige politici is iedere ontsnapte tbs´er een godsgeschenk.

zeven weken

Ook de 28-jarige Johannes heeft tijdens zijn verblijf in het Pieter Baan Centrum zeven weken lang gezwegen. Rechter Veldhuizen doet tijdens de zitting nog een uiterste prijzenswaardige poging om Johannes aan het praten te krijgen. Ze speelt in op zijn gevoel maar zelfs dat lukt niet. Johannes begraaft zijn hoofd weer in zijn arm en ligt uitgestrekt op de tafel. Hij zegt niets en hij houdt vol. Zijn advocaat Erik de Groot wil niet zeggen of Johannes met hem wel gesproken heeft. Dat is beroepsgeheim, vindt De Groot.

computer

Johannes zei thuis ook jarenlang niets. Hij was de middelste in een gezin van veertien. Hij kreeg ruzie met een zus over de gezamenlijke computer die in de woonkamer stond. Hij vluchtte het huis uit. Zijn zus was bang dat Johannes zelfmoord zou plegen en belde de politie. Een politieman vond hem op het station. De agent zou later vertellen dat hij optrad als hulpverlener. Hij voorkwam dat Johannes zich voor de trein wierp maar werd daar gruwelijk voor bedankt. Johannes had zijn duikersmes meegenomen en stak de agent twee keer, in het gezicht en in de borst.

lipleestolk

De politie deed een uitgebreid onderzoek omdat het leek of de agent nooit meer iets zou verklaren. Getuigen vertelden dat Johannes zonder reden was gaan steken en de agent verklaarde met behulp van een lipleestolk later precies hetzelfde. Hij zal de rest van zijn leven verzorgd moeten worden. Kans op enig herstel is volgens de medici nul. Zijn vrouw zal haar baan opgeven om haar man te verzorgen. De politie springt bij om dit gezin voor een faillissement te behoeden. (jurgenswart.wordpress.com)

Eis 18 jaar voor neersteken agent

RB_UTRECHT_reasonably_smallUTRECHT – ‘Als we geen ruzie hadden gekregen dan was dit vreselijke niet gebeurd. Daar zullen we ons altijd schuldig over voelen.’ Dat stelden de familieleden van een 28-jarige Cor tegenover de politie. De officier van justitie eist 18 jaar gevangenisstraf. De officier acht bewezen dat Johannes  in januari op het station in Zeist een agent heeft neergestoken.

depressief

De politie werd gebeld door de zus van de verdachte. Ze vertelde dat haar broer in depressieve toestand het huis had verlaten. Ze was bang dat hij zich voor de trein zou gooien. De agenten gingen op zoek. Het latere slachtoffer een agent op een fiets vond de verdachte op het station. Ze raakten in gesprek volgens getuigen zag dat er onschuldig uit totdat de verdachte opeens uithaalde met een mes.

Pieter Baan  

De agent raakte zeer ernstig gewond. Hij is de rest van zijn leven aan een rolstoel gekluisterd. De verdachte weigerde iets te zeggen. Hij werd voor onderzoek naar het Pieter Baan centrum gestuurd. Hij weigerde ook daar mee te werken. De psychiater kon dan ook niet zeggen of de man een stoornis heeft. 

niets

De rechters doen hun uiterste best om de verdachte aan het praten te krijgen maar ook in de zittingszaal weigert hij iets te zeggen. Hij ligt met zijn hoofd op de tafel. Hij kijkt niemand aan en hij zegt niets.

De officier van justitie is ervan overtuigd dat de verdachte expres niets zegt. Ze is dan ook van mening dat alleen een zeer hoge straf enig recht kan doen aan het leed dat de agent is aangedaan. Het maximum op poging tot doodslag is twintig jaar. De officier vindt dat de verdachte daar zeer dicht in de buurt kwam ondanks zijn blanco strafblad. Volgens raadsman Erik de Groot was die eis veel te hoog en was er geen sprake van poging tot moord. (jurgenswart.wordpress.com)

5 jaar cel voor kinderontvoering

utrecht UTRECHT – ‘Buitengewoon wreed en zelfzuchtig.’ Zo omschrijft de rechtbank in Utrecht vrijdag in haar vonnis een 41-jarige Mustafa E. die vorig jaar zijn toen 4-jarige dochtertje naar Soedan heeft ontvoerd. De rechtbank legt 5 jaar gevangenisstraf op.

Soedan

De verdachte was samen met het meisje en haar 33-jarige op vakantie in Egypte. Samen met zijn broer bracht hij het meisje naar Soedan. Hij zei dat dit met toestemming van de moeder was gebeurd. Maar dat gelooft de rechtbank niet.

stervensproces

De rechtbank benadrukt dat E. de band tussen moeder en kind heeft verbroken. Volgens de rechtbank, de sterkst denkbare band. E. heeft ervoor gezorgd dat de moeder haar kind nu al een jaar niet heeft gezien. De rechtbank vergeleek het lijden van de moeder met een langdurig stervensproces. De straf was gelijk aan de eis. (jurgenswart.wordpress.com)