Geïnspireerd door Dutroux

Jan is 52 jaar. Hij heeft nog nooit een relatie gehad. Hij heeft wel een gezonde rode gelaatskleur en hij is aan de dikke kant. Hij woont bij zijn moeder, want hij heeft zijn vader op diens sterfbed beloofd om bij zijn moeder te blijven. Hij is boekhouder en hij runt ook nog twee tankstations.

Om zich te ontspannen downloadt hij de meest gruwelijke kinderporno. Jan is een van de vele eenzame downloaders in Nederland. De jonge officier kijkt hem vol walging aan bij het voordragen van de dagvaarding. En zelfs de ervaren rechters worden misselijk van het voorlezen van de omschrijvingen van de foto’s.  Jan vertelt dat hij vooral foto’s van poserende meisjes van twaalf jaar oud zocht. Hij haalde wel eens iets meer binnen. Naar die harde porno ging eigenlijk niet zijn belangstelling uit. Maar zeker de foto’s waarvoor hij betaald had, die vernietigde hij niet zo snel. Dat klinkt weer wel als een Nederlandse boekhouder.

Door die betalingen is hij tegen de lamp gelopen. Bij onderzoek in Rusland kwamen zijn creditcardgegevens naar voren. De politie vond een computer, een laptop en en losse harde schijf 4500 foto’s en honderd filmpjes. ‘Zoveel dat kan niet’ , zei Jan tegen de politie. Hij werd na een dag vrijgelaten. Toen na twee jaar de zitting dichterbij kwam, zocht hij toch hulp. Ook dat doen veel verdachten ook, maar dat komt berekenend over.

Hij werd onderzocht. Jan blijkt een koppige, een beetje autistische man. Hij vertelt dat hij door de zaak Dutroux in het nieuws kwam eens is rond gaan kijken op zoek naar kinderporno. In een krantenartikel had hij precies gelezen wat de zoektermen waren en die termen had hij gebruikt en toen was hij niet meer opgehouden.

Hij zegt dat hij stopt met kinderporno.’En als ik dat zeg dan stop ik ook’, zegt Jan tegen de officier die dat toch niet zo geloven wil. De officier vult aan dat hij dat vaker hoort in de rechtbank maar dat het zelden lukt. Jan heeft nooit begrepen dat die kinderen misbruikt werden bij de productie van kinderporno. De officier confronteert hem er nog een keer mee dat bij Dutroux toch ook om geweld ging.

De officier komt in zijn tabelletje 720 punten dat is bijna twee jaar cel. Maar omdat Jan een blanco strafblad heeft en een oppassend burger is, eist de officier maar vijftien maanden waarvan zes voorwaardelijk.

Advocaat Weldam vindt dit te gek voor woorden. Anderhalf jaar geleden is Jan aangehouden. Hij is vrijgelaten en nu wil de officier hem naar de cel sturen. Een werkstraf is een normale straf voor dit soort feiten. Dat vindt de rechtbank ook.

De rechtbank weegt in het voordeel van verdachte mee dat hij zich reeds heeft aangemeld voor een behandeling. Hoe smerig al die plaatjes ook zijn, een gevangenisstraf is niet wenselijk, besluit de rechtbank.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *